تبليغاتX
زیرسایه ها
زیرسایه ها
عید نوروز مبارک باد !

تقدیم به تو

|+| نوشته شده توسط سایه در چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386 ساعت 17:22 |

در قیر شب
 

 

دیر  گاهی  است  در  این  تنهایی

رنگ خاموشی در طرح لب است

بانگی  از  دور  مرا   می  خواند

لیک  پا هایم  در  قیر  شب  است

 

                    رخنه ای  نیست در این تاریکی

                    در  و  دیوار   به   هم   پیوسته

                    سایه ای  لغزد  اگر  روی زمین

                    نقش وهمی است ز بندی  رسته

 

نــفــس  آدم  هــا

سر به سر افسرده است

روزگاری است در این گوشه ی پژمرده هوا

هر نشاطی مرده است

 

                    دست    جادویی   شب

                    دربه روی من و غم می بندد

                    می کنم   هرچه   تلاش

                     او   به   من   می خندد

 

نقش هایی که کشیدم در  روز

شب ز راه آمد و با دود اندود.

طرح هایی که فکندم  در شب

روز  پیدا شد و  با پنبه زدود

 

                    دیر گاهی است که چون من همه  را

                    رنگ خاموشی  در طرح  لب  است

                     جنبشی   نیست   در  این  خاموشی

                     دست ها پاها د ر  قیر   شب   است

 

                                                                   * سهراب سپهری *

 

                    آپلود و بهترین تصویر و عکسهای لینک اینترنت

|+| نوشته شده توسط سایه در دوشنبه بیستم اسفند 1386 ساعت 18:56 |

دام
دام دگر نهاده ام تا که مگر بگیرمش

آنکه بجست از کفم بار دگر بگیرمش

آنکه به دل اسیرمش در دل و جان پذیرمش

گرچه گذشت عمر من باز ز سر بگیرمش

تا به سحربپایمش همچو شکر بخایمش

بند قبا گشایمش بند کمر بگیرمش

خواب شده ست نرگسش  زود در آیم از پسش

کرد سفر به خواب خوش  راه سفر بگیرمش

                                         * مولوی *

                                               

|+| نوشته شده توسط سایه در جمعه دهم اسفند 1386 ساعت 0:56 |

 

 

دلا نزد کسی بنشین که او ز دل خبر دارد

به زیر آن درختی رو که او گلهای تر دارد

در این بازار عطاران مرو هر سو چوبی کاران

به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد

ترازو گر نداری پس تورا زو ره زند هرکس

یکی قلبی بیاراید تو پنداری که زر دارد

تو را بر زر نشاند او به طراری که می آیم

تو منشین منتظر بردر که آن خانه دو در دارد

نه هر کِلکی شکر دارد نه هر زیری زبر دارد

نه هر چشمی نظر دارد نه هر بحری گوهر دارد .

 

                                                  * مولوی *

|+| نوشته شده توسط سایه در پنجشنبه نهم اسفند 1386 ساعت 12:12 |